امامت و ولایت اهلبیت در قرآن
امامت و ولایت اهلبت در قرآن
از جمله آياتي که دلالت بر امامت و ولايت و مرجعيّت ديني اهل بيتعليهم السلام دارد آيه «هدايت» است. خداوند متعال ميفرمايد:
(إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِکُلِّ قَوْمٍ هادٍ)؛ [1]
«همانا تو بيم دهندهاي و براي هر قومي هدايتگري است.»
فريقين در ذيل اين آيه رواياتي را نقل کردهاند که دلالت دارد بر اينکه بيم دهنده اين امت رسول خداصلي الله عليه وآله است و تنها هدايتگر بعد از رسول خداصلي الله عليه وآله، امام علي بن ابي طالبعليه السلام است. اينک آيه را با احاديثي که در ذيل آن آمده مورد بررسي قرار ميدهيم.
راویان حدیث و بررسی صحت آن پیرامون آیه هدایت
احادیث هم مضمون پیرامون آیه هدایت
از جمله آياتي که ميتوان بر ولايت و امامت و مرجعيت ديني اهل بيت عصمت و طهارتعليهم السلام استدلال نمود، آيه «اولي الامر» است. خداوند متعال ميفرمايد: (يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْکُمْ)؛ [1] «اي مؤمنين! خدا را اطاعت کنيد و رسول و اولي الامر از ميان خود را اطاعت نماييد.» از آنجا که از اين آيه تأييدي بر امامت اهل بيتعليهم السلام استفاده ميشود، به طور مختصر به بحث از آن ميپردازيم.
[1]
سوره نساء، آيه 59.
معنای مفردات آیه و همچنین اقوال آیه اولی الامر
بررسي احاديث شيعه درباره آیه اولی الامر
تفسير قرآن به روايات (آیه اولی الامر)
بررسی دیدگاه اهل تسنن پیرامون آیه اولی الامر