چه پيش آمده است كه سخنان ناهنجارى از برخى از مردمان، به گوشم مى‏رسد و در ادامه آن، فرمود: به راستى، خداى تبارك و تعالى، آسمانها را بيافريد و بالاترين آسمانها را اختيار كرد و آفريدگانى را كه خود مى‏خواست، در آنجا جاى داد سپس به آفرينش موجودات ديگر پرداخته و از ميان آنها، فرزندان آدم عليه السّلام را برگزيد و از همگى آنها، عرب را برگزيد و از ميان گروه عرب، قبيله «مضر» را انتخاب كرد و از اين قبيله، گروه قريش را برگزيد و از مردم قريش، بنى هاشم را اختيار كرد. و مرا از ميان بنى هاشم، انتخاب فرمود.

پس، من از بنى هاشمم كه برگزيده برگزيدگانند. اينك، كسى كه مرا دوست مى‏دارد، به خاطر علاقه‏مندى به من، عرب را هم دوست مى‏دارد و كسى كه مرا دوست نمى‏دارد، بر اثر كينه‏ورزى با من، به مردم عرب اظهار علاقه‏مندى نمى‏كند و كينه آنان را در دل مى‏گيرد.

 (2) [ذخائر العقبى ص 10] از «واثلة بن اسقع» روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: به راستى كه خدا از فرزندان آدم عليه السّلام، حضرت ابراهيم عليه السّلام را

برگزيد، و او را خليل خود قرار داد و از فرزندان ابراهيم عليه السّلام، اسماعيل (ع) را اختيار كرد و از فرزندان اسماعيل (ع)، «نزار» را برگزيد. و از فرزندان «نزار»، «مضر» را انتخاب كرد و از فرزندان «مضر»، «كنانه» را انتخاب كرد و از فرزندان «كنانه»، قريش را اختيار فرمود و از قريش، بنى هاشم را برگزيد و از بنى هاشم، فرزندان «عبد المطلب» را اختيار نمود و مرا از فرزندان «عبد المطلب»، به سراپرده «اصطفى» درآورد.

مؤلف «ذخائر» مى‏گويد: حديث مزبور را به همين روش و سياق «ابو القاسم حمزة بن يوسف سهمى» روايت كرده است و «مسلم» و «ترمذى» و «ابو حاتم» همين روايت را به اختصار، نقل كرده‏اند.

 (1) [كنز العمال 6/ 108] از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله روايت كرده است كه آن حضرت در ضمن بيانيه‏اى فرمود: پيوند من از بهترين پيوندهاست، در عين حال به اين پيوند مباهات نمى‏كنم و موقعيت من از مردم ديگر، بيشتر است و به اين هم، افتخار و مباهات نمى‏نمايم.

سپس خطاب به مردم، فرمود: كسى كه نزد ما آيد، پيش او خواهيم آمد.

و كسى كه ما را گرامى بدارد، او را گرامى مى‏داريم. و كسى كه با ما مكاتبه نمايد، با او مكاتبه مى‏نمائيم. و كسى كه از درگذشتگان ما تشييع كند، از مردگان او تشييع خواهيم كرد، و كسى كه قيام كند و حق ما را از مخالفان ما بگيرد، حق او را از مخالفان وى، خواهيم گرفت.

اى مردم! با مردمان، در خور حسب و نسبشان رفتار كنيد و با آنان در خور آئينى كه دارند آميزش نماييد. و در رابطه با مروّت و جوانمرديى كه دارند، آنها را در جاى مناسب خودشان بنشانيد. و با مردمان به مدارا رفتار كنيد تا خدا شما را بيامرزد.

مؤلف «كنز العمال» گويد: اين حديث را «ديلمى» از «جابر بن عبد الله انصارى»، او هم از حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله، روايت كرده است.

 (2) [سيوطى در الدّر المنثور] ذيل آيه تطهير، در سوره شريفه؟؟؟؟»،

و به نقل از حكيم «ترمذى» و «طبرانى» و «ابن مردويه» و «ابو نعيم» در كتاب «الدلائل»، از «ابن عباس» نقل كرده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: به راستى، خداى تعالى آفريدگان خود را به دو گروه تقسيم كرده است و مرا در گروه شايسته‏اى از آن دو گروه، قرار داد، چنانكه خود در قرآن به اين دو گروه اشاره كرده است: أَصْحابِ الْيَمِينِ و أَصْحابُ الشِّمالِ (سوره واقعه، آيه‏هاى 41 و 91) و در اين رابطه، من از اصحاب يمين و از بهترين آنان، هستم. پس از آن، آن دو گروه را به سه بخش تقسيم كرد و مرا در بخش بهترين آنها قرار داد، چنانكه فرموده است: فَأَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ ما أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ  وَ أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ ما أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ  وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ  أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ (سوره واقعه، آيه 9) و من در جرگه سابقانم و از بهترين آنها، به‏شمار مى‏آيم.

 (1) بعد از آن، بخشهاى سه‏گانه را به لباس عشيره‏ها آراست و مرا در بهترين قبيله‏ها قرار داد، چنانكه خود فرموده است: وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ (سوره حجرات، آيه 13)؛ شما را به شعبه‏ها و قبيله‏هاى مختلف درآورديم تا از اين راه، به مقام شناخت خدا برسيد و بدانيد كه خدا، شما را براى شناخت، آفريده است، به راستى كه گرامى‏ترين شما مردم در پيشگاه پروردگار، پرهيزگارترين شماست.

با توجه به اين آيه شريفه، من كه پيغمبرم، در پيشگاه خداى تعالى، پرهيزگارترين و گرامى‏ترين شمايم و به اينكه از چنين موقعيتى برخوردارم، مباهات نمى‏كنم و به خود مغرور نمى‏گردم.

آنگاه، قبيله‏ها را به خانواده‏هائى تقسيم كرد و مرا در بهترين خانواده‏ها قرار داد، چنانكه فرموده است: إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً (سوره احزاب، آيه 33)؛ اراده خدا چنان است كه شما خاندان را از هر گونه پليدى، پاكيزه سازد و شما را به نيكوترين روشى، از هر گونه آلودگى، دور گرداند. در اين رابطه، من و بستگانم، از هر گناهى پاك و پاكيزه‏ايم‏