حقيقت تعبير از اسلام حضرت علي
حقيقت تعبير از اسلام حضرت علي
اگر ميگوييم حضرت اميرعليه السلام اولين کسي است که اسلام آورده به جهت مماشات با اهل سنت است؛ زيرا ممکن است کسي بگويد: اسلام آوردن از سابقه کفر است؛ در حالي که چه وقتي حضرت کفر ورزيده تا بخواهد اسلام بياورد؟ و چه وقتي شرک ورزيده تا بخواهد ايمان آورد؟ او کسي است که با اسلام و توحيد متولد شد، و در خانه خدا زاييده شد. چشم خود را بر پيامبر باز کرد، و در دامان او پرورش يافت. با آن حضرت در آن سنين به غار حرا براي عبادت خدا ميرفت در حالي که ديگران مشغول بتپرستي بودند. پس اسلام و ايمان آن حضرت به معناي تجديد عهد او با پيامبرصلي الله عليه وآله و ابلاغ علني آن عقيدهاي بود که از کودکي در دل داشت و بر آن عمل ميکرد. تعبير به اسلام و ايمان آوردن او همانند تعبير به ايمان و اسلام آوردن حضرت ابراهيمعليه السلام است. خداوند متعال درباره او ميفرمايد:
«وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ»؛[1] «و من اولين مسلمانم.»
«إِذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَمِينَ»؛[2] «هنگامي که پروردگارش به او فرمود: اسلام آور. او گفت: من براي پروردگار جهانيان اسلام آوردم.»
«وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ»؛[3] «و من اولين مؤمنين هستم.»
و درباره حضرت رسول اکرمصلي الله عليه وآله ميفرمايد:
«آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ»؛[4] «پيامبر به آنچه که از جانب پروردگارش بر او نازل شده، ايمان آورد.»
«قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَکُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ»؛[5] «بگو همانا من امر شدهام که اولين مسلمان باشم.»
«وَأُمِرْتُ أَنْ أُسْلِمَ لِرَبِّ الْعالَمِينَ»؛[6] «و امر شدهام که به پروردگار جهانيان اسلام بياورم.»
هر معنايي که براي اسلام و ايمان حضرت ابراهيمعليه السلام و رسول اکرمصلي الله عليه وآله ميکنيم براي اسلام و ايمان حضرت اميرعليه السلام نيز مينماييم.
خانم دکتر سعاد ماهر از مسعودي نقل ميکند: «... بسياري از مردم بر آنند که عليعليه السلام هيچ گونه شرکي به خداوند نورزيد تا از نو اسلام اختيار کند، بلکه در تمام امور تابع افعال و رفتار پيامبرصلي الله عليه وآله بود و به او اقتدا ميکرد، و هنگام بلوغ نيز بر همين حال بود، و به طور حتم خداوند او را نگاه داشته و تأييد نمود، و نيز او را موفّق بر متابعت از پيامبرصلي الله عليه وآله کرد...».[7] .
[1] سوره انعام، آيه 163.
[2] سوره بقره، آيه 131.
[3] سوره اعراف، آيه 143.
[4] سوره بقره، آيه 285.
[5] سوره انعام، آيه 14.
[6] سوره غافر، آيه 66.
[7] مشهد الامام عليعليه السلام في النجف، ص 35.
